Petra Francissen – Verpleegkundige Midden Complexe Ambulancezorg
“Ik zeg altijd: werken bij de Midden Complexe Ambulancezorg is werken met Love, Tender & Care.”
Als mensen aan ambulancezorg denken, zien ze vaak meteen zwaailichten en sirenes voor zich. Spoedzorg dus. Maar er is ook een andere kant van ambulancezorg, die minder mensen kennen. Die heet middencomplexe ambulancezorg (MCA). En daar werk ik nu al bijna 15 jaar met veel plezier in.
Hoe het begon
In 2010 begon ik met werken op de Zorgambulance, zoals het toen nog heette. Daarvoor werkte ik in de ouderenzorg, en later in het ziekenhuis op de chirurgische afdeling en de Medium Care. Dat werk was technisch uitdagend, maar ik miste het persoonlijke contact met patiënten. Ook wilde ik graag wat meer structuur in mijn werk, omdat dat beter paste bij mijn thuissituatie. Op de Zorgambulance vond ik die balans. Ik kon goede zorg geven én echt contact maken met mensen.
De verandering naar MCA
Toen ik begon, deden we vooral ‘besteld vervoer’. We vervoerden patiënten, maar voerden zelf geen medische handelingen uit. Inmiddels is dat veranderd. De naam is aangepast naar middencomplexe ambulancezorg en we hebben aanvullende opleidingen gevolgd. Nu mogen we, binnen vaste protocollen, medische handelingen uitvoeren zoals het maken van een hartfilmpje (ECG), het geven van pijnstilling of het controleren van de vitale functies van een patiënt. Als iets buiten onze bevoegdheid valt, schakelen we natuurlijk de collega’s van de spoedzorg in.
Wat we doen
Wij doen geen spoedritten met sirenes. Onze ritten zijn meestal van tevoren ingepland. Bijvoorbeeld als een patiënt van het ene ziekenhuis naar een andere afdeling of zorginstelling moet. We vervoeren ook mensen die te ziek zijn voor eigen vervoer. Dat kan op advies van een arts of een huisarts zijn. Denk aan mensen die erg misselijk zijn door een behandeling, die niet lang kunnen zitten, of die gevallen zijn en misschien iets gebroken hebben.
Soms roept een rapid responder onze hulp in. Die kan zelf geen vervoer doen, maar is vaak als eerste ter plekke bij een patiënt. Ook dan komen wij in actie.
De laatste rit
Een bijzonder, maar ook emotioneel deel van ons werk is het vervoer van mensen in hun laatste levensfase. We brengen hen bijvoorbeeld naar een hospice of naar huis, zodat ze daar hun laatste dagen kunnen doorbrengen. Dat zijn vaak intense ritten, waarin we bijzondere gesprekken voeren. Het moment van aankomst raakt me altijd: familieleden die blij zijn om hun dierbare weer thuis te zien. Dat blijft me bij.
Gelukkig krijgen wij ondersteuning bij het verwerken van zulke momenten. We praten erover met collega’s en kunnen terecht bij een speciaal team voor nazorg: het Bedrijfsopvangteam (BOT).
Liefdevolle zorg onderweg
Onze ritten kunnen soms lang duren. We rijden het hele land door. Dan gaat het niet alleen om medische zorg, maar ook om aandacht voor de persoon in de ambulance. Een goed gesprek, een luisterend oor. Dat vraagt om geduld, inlevingsvermogen en goede communicatie.
Ik zeg altijd: werken bij de MCA is werken met Love, Tender & Care.
Wil je ook werken bij de VRGZ? Kijk dan bij onze vacatures. Of lees verder bij alle persoonlijke verhalen.